FANDOM


Ντόναλντ Ντακ

Γενικά · Βιογραφία · Gallery · 80 Χρόνια · Τζούνιορ Ντακ


Η Οικογένεια · Το Σπίτι · Το 313 · Οι Δημιουργοί · Φάντομ Ντακ · Πράκτορας Ντακ · Τα Επαγγέλματα

Dandonajob

Ο Ντόναλντ διά χειρός Ντάαν Γίππες
Οδοκαθαριστής ή ταχυδρόμος, πλασιέ ή εισπράκτορας οφειλών, παιδονόμος ή κωμμωτής, υαλουργό; ή κατεδαφιστής... Ο Ντόναλντ άλλοτε διακρίνεται σε κάποιον τομέα και άλλοτε επιχειρεί να πιάσει την καλή συνήθως με κάποιον εξωφρενικό τρόπο. Άλλοτε είναι θύμα των περιστάσεων, όταν βρίσκει στον δρόμο του τα πιο απρόσμενα εμπόδια, κι άλλοτε είναι απλώς άξιος της μοίρας του, όταν αφήνει την έπαρσή του να τον οδηγεί στην καταστροφή. Άλλοτε πάλι τον βλέπουμε να υπομένει στωικά την μοίρα του και άλλοτε να διαμαρτύρεται για την συγκατάβαση ή την περιφρόνηση των γύρω του. Πάντα όμως καταφέρνει, όχι μόνο να κερδίζει την συμπάθειά μας, όταν τα βρίσκει σκούρα, και τον θαυμασμό μας, όταν τα πάει καλά, άλλα και να μας κάνει να χαμογελάμε με εμπειρίες που λίγο πολύ, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έχουμε ζήσει όλοι μας.

Κατά συρροήν απολύσειςEdit

Tomouseiotwnkerinvnomoivmtavn

Στην ιστορία Το Μουσείο των Κέρινων Ομοιομάτων, ο Μπαρκς μόλις στα τρία πρώτα καρέ συμπυκνώνει την επαγγελματική κακοδαιμονία του Ντόναλντ. Φούρναρης, τεχνίτης μουσικών οργάνων και βοηθός μπαρμπέρη... Κάθε μέρα θα μπορούσε να είναι το φινάλε μιας άλλης ιστορίας!

Οι επαγγελματικές περιπέτειες του Ντόναλντ είναι, πάνω απ' όλα, χιουμοριστικές παραλλαγές πάνω σε ένα απλό θέμα. Οι επαναλήψεις, η τερατολογία, οι υπερβολές και τα λογοπαίγνια, συχνά σε συνδυασμό με την σχεδιαστική τους απεικόνιση, είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρώτη σελίδα της ιστορίας The Wax Museum (Το Μουσείο των Κέρινων Ομοιωμάτων)[1] του Καρλ Μπαρκς, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 1959 στις ΗΠΑ. Εκεί, ο αναγνώστης αντικρίζει τον Ντόναλτν να απολύεται κλωτσηδών και με συνοπτικές διαδικασίες από τρεις διαδοχικές δουλειές: ένα αρτοπωλείο, το εργαστήριο ενός κατασκευαστή βιολιών και ένα κουρείο.

Ο αφηγητής δεν ενδιαφέρεται για την αληθοφάνεια, ούτε προσπαθεί να μας πείσει ότι οι τρεις αυτές σκηνές αποτελούν τμήμα μιας συγκροτημένης βιογραφίας του ήρωα. Πρόκειται μόνο για τον πρόλογο της ιστορίας που ολοκληρώνεται στο επόμενο καρέ, όπου βλέπουμε τον Ντόναλντ να σκέφεται πως είναι ένας αποτυχημένος που δεν καταφέρνει ποτέ να βρει μια δουλειά στα μέτρα του. Αυτή η δήλωση είναι η κατακλείδα των όσων προηγήθηκαν. Εκείνο που πρέπει να συγκρατήσει ο αναγνώστης είναι πως ο Ντόναλντ δεν είναι ο τύπος που μπορεί να στεριώσει μια δουλειά. Ο κατάλογος των αποτυχιών του θα μπορούσε να επεκταθεί επ' αορίστον, όχι μόνο επειδή ώρες ώρες δίνει την εντύπωση πως είναι αθεράπευτα ανεπρόκοπος, αλλά γιατί ο δημιουργός του αισθάνεται ότι έχει κάθε δικαίωμα να αφήσει την φαντασία του να καλπάσει αχαλίνωτη!

Μαργαρίνη και κουναβέλαιοEdit

Τα επαγγελματικά προβλήματα του Ντόναλντ αποτέλεσαν από πολύ νωρίς ένα από τα πιο βασικά θέματα των ιστοριών του. Μερικά χιουμοριστικά ευρήματα καθιερώθηκαν ως σημεία αναφοράς σε αυτό το χαοτικό σύνολο. Όταν ο Ντόναλντ δεν έχει άλλη δουλειά, απασχολείται ως υπάλληλος γενικών καθηκόντων στο πλευρό του βαθύπλουτου είου του, του Σκρουτζ Μακ Ντακ, με αμοιβή τρεις δεκάρες την ώρα.

Οι επίγονοι του Μπαρκς βρήκαν στο έργο του αρκετά τέτοια χιουμοριστικά ευρήματα που τους έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, ώστε να επιδιώξουν να τα αναδείξουν, με την σειρά τους, σε νέα σημεία αναφοράς. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του εργοστασίου που αποτελεί το σκηνικό στην ιστορία Margarine Of Error (Η Φιέστα της Μαργαρίνης)[2]. Σύμφωνα με μια παράδοση που καθιερωθηκε στα περιοδικά των Σκανδιναβικών χωρών, όταν δεν αναλαμβάνει κάποια αγγαρεία για τον θείο Σκρουτζ ή όταν δεν τον συνοδεύει σε κάποια περιπέτεια στην άλλη άκρη του πλανήτη μας, ο Ντόναλντ εργάζεται σε ένα εργοστάσιο μαργαρίνης. Η λεπτομέρεια αυτή προέρχεται από την πρώτη δανέζικη εκδοχή της ιστορίας The Price of Fame (Το Τίμημα της Δόξας)[3] του 1954.

Στο πρωτότυπο βλέπουμε τον ήρωα να καταλογίζει στα ανίψια του ότι δεν τον εκτιμούν επειδή εργάζεται στο τελευταίο σκαλί της ιεραρχίας ενός "εργοστασίου κουναβέλαιου". Ο αγγλικός όρος "delivery boy"- δηλαδή, "παιδί για τις διανομές"- αποδόθηκε στα ελληνικά ως "βοηθός παραγιού", όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΚΟΜΙΞ #238. Στην πρώτη έκδοση της ιστορίας στη Δανία, τον Φεβρουάριο του 1955, η απόδοση ήταν ακόμα πιο ελεύθερη, καθώς ο μεταφραστής προτίμησε να βάλει τον Ντόναλντ να δηλώνει πως η δουλειά του είναι να "σαλιώνει κολλητική ταινία για χαρτοκιβώτια στο εργοστάσιο μαργαρίνης"!

Η χιουμοριστική αυτή αναφορά φαίνεται πως χαράχτηκε βαθιά στην μνήμη των μικρών αναγνωστών. Έτσι, όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι ιθύνοντες του εκδοτικού οίκου Gutenbergus, που είχαν μεγαλώσει με τα κόμικς του Μπαρκς, θέλησαν να δώσουν στον Ντόναλντ μια μόνιμη και σταθερή δουλειά, θυμήθηκαν αμέσως αυτήν την ατάκα, έτσι όπως την είχαν διαβάσει μικροί! Το εργοστάσιο μαργαρίνης καθιερώθηκε αρχικά ως αόριστη αναφορά στις άχαρες και κακοπληρωμένες δουλειές που αναγκάζεται να κάνει ο ήρωας για να κερδίσει τα προς τα ζην. Στην συνέχεια, όμως, σεναριογράφοι και σχεδιαστές το χρησημοποίησαν ως βασικό σκηνικό για τις ιστορίες τους.

ΠαραπομπέςEdit

  1. Δείτε πληροφορίες για την ιστορία στο inducks
  2. Δείτε πληροφορίες για την ιστορία στο inducks
  3. Δείτε πληροφορίες για την ιστορία στο inducks
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.